پس از تصحيح برگه‌هاي امتحان بايد به تحليل سوال‌ها پرداخت . براي تحليل سوال‌هاي يك آزمون لازم است كه ضرايب دشواري و تميز هر سوال را تعيين كرد و به تحليل گزينه‌هاي انحرافي سوال‌ها پرداخت . براي محاسبه‌ي ضريب دشواري سوال كافي است كه تعداد كل افرادي را كه به آن سوال جواب درست داده‌اند بر تعداد كل آزمون‌شوندگان تقسيم كنيم و نتيجه را در 100 ضرب نماييم . رقم حاصل ضريب دشواري سوال است . اما در مواردي كه تعداد آزمون‌شوندگان زياد است ، بايد از فرمول زير استفاده كرد . 27% از برگه‌ها را كه بالاترين نمره را گرفته‌اند ، به عنوان گروه بالا و 27% از برگه‌ها را كه پايين‌ترين نمره را گرفته‌اند ، به عنوان گروه پايين در نظر مي‌گيريم . انتخاب‌هاي درست گروه پايين + انتخاب‌هاي درست گروه بالا 100 * = ضريب دشواري سوال = P تعداد افراد گروه بالا + تعداد افراد گروه پايين هراندازه ضريب دشواري يك سوال بزرگ‌تر (به 100 نزديك‌تر) باشد ، آن سوال آسان‌تر است و هر اندازه كه اين ضريب كوچك‌تر (به صفر نزديك‌تر) باشد ، سوال دشوارتر است . محاسبه‌ي ضريب تميز سوال ضريب تميز قدرت سوال را در تمايزگذاري با تشخيص بين گروه قوي و گروه ضعيف آزمون‌شوندگان مشخص مي‌كند . براي محاسبه‌ي ضريب تميز يك سوال از فرمول زير استفاده مي‌شود . انتخاب‌هاي درست گروه پايين ـ انتخاب‌هاي درست گروه بالا = ضريب تميز سوال = d تعداد افراد يك گروه هر قدر ضريب تميز بزرگ‌تر باشد ، قوه‌ي تميز آن سوال بيشتر و هرقدر اين ضريب كوچك‌تر باشد ، قوه‌ي تميز آن كم‌تر است . ضريب تميز صفر حاكي از اين است كه آن سوال به هيچ وجه نتوانسته بين گروه قوي و ضعيف تمايز قايل شود . اگر ضريب تميز سوالي منفي شود ، حاكي از آن است كه در آن سوال گروه قوي از گروه ضعيف بدتر عمل كرده است . اين‌گونه سوال‌ها داراي معايب اساسي هستند كه يا بايد به كلي كنار گذاشته شوند و يا در آن‌ها تجديدنظر اساسي صورت پذيرد . در صورتي ضريب تميز به حداكثر يا 1+ مي‌رسد كه ضريب دشواري برابر 5/0 يعني در حد وسط باشد . در نتيجه سوال‌هاي خوب يك آزمون آن‌هايي هستند كه داراي ضريب دشواري متوسط و ضريب تميز بالايي است .